Spis treści
W dniu czterdziestych szóstych urodzin postanowiłam przestać farbować włosy. Obecnie mam pięćdziesiąt cztery lata, moje włosy są w połowie siwe i to uwielbiam. Droga, którą odbyłam w myśleniu o swoich włosach, oddaje esencję tego, co rozumiem jako starzenie się shibui
czytamy we wstępie do książki Shibui. Japońska sztuka znajdowania piękna w upływie czasu autorstwa Sanae Ishida.
Najnowsza pozycja w ofercie Wydawnictwa Naukowego PWN zabiera czytelników w wyjątkową podróż w poszukiwaniu radości, mądrości, celebracji, a także piękna płynącego z upływu czasu.
Co znaczy Shibui?
Shibui to sztuka doceniania naturalnych zmian przychodzących z upływem czasu i odnajdywanie piękna życia w autentyczności zamiast sztucznego podtrzymywania młodości. Rzeczownik shibumi/shibusa opisuje charakterystyczny, cierpki i nieco gorzki posmak niedojrzałego owocu. W miarę jak owoc dojrzewa, gorycz słabnie i w jej miejsce pojawia się słodycz.
Dr Soetsu Yanagi, japoński filozof, garncarz i twórca sztuki ludowej mingei spopularyzował ten termin w latach 30. XX wieku. Wyróżnił on siedem elementów shibusa:
- prostotę,
- niejednoznaczność,
- naturalność,
- skromność,
- codzienność,
- niedoskonałość,
- ciszę.
Shibui często odnosi się do rzeczy namacalnych, takich jak:
- ludzie,
- rękodzieło,
- sztuka,
- ubiór,
- architektura.
Trzeba jednak wiedzieć, że bywa także używane do opisywania nieuchwytnej jakości atmosfery lub stylu życia. Piękno shibui wykracza poza świat materialny. Można je odnaleźć w sposobie, w jaki dziadkowie mrużą oczy z radości, w nieskrępowanym, głośnym śmiechu kobiet w pewnym wieku, w łagodnych dłoniach ogrodnika, naznaczonych latami pracy na świeżym powietrzu.
Shibui podpowiada, że prawdziwe piękno wyłania się z wnętrza, ujawniane i wzmacniane przez mijający czas.
W swojej książce Sanae Ishida przygląda się starzeniu z perspektywy filozofii shibui, analizując je przez pryzmat: zdrowia, urody, celu, bogactwa, więzi oraz - na koniec, relacji ze śmiertelnością. Jednocześnie wprowadza czytelnika w świat japońskiej kultury, sztuki i filozofii życia. Poznajemy m.in. tajniki japońskiego rękodzieła, ceremonii herbaty, rytuałów pożegnalnych, symboli obfitości oraz niezwykłych roślin.
Każdą z sześciu części książki wzbogacają eseje opatrzone subtelnymi akwarelami wykonanymi przez autorkę. Lektura tej pozycji przynosi nie tylko wartościową wiedzę, lecz także stanowi wyjątkowe doświadczenie estetyczne.
