Patrząc na historię popkultury, można zauważyć pewną tendencję. Druga płyta ma na ogół utrzymać zainteresowanie fanów oraz mediów. Dopiero przy premierze trzeciej, gdy pozycja na rynku zostanie ugruntowana, można pozwolić sobie na szaleństwo i drastyczne zmiany wizerunku, a co za tym idzie - również brzmienia. Madonna na potrzeby "True Blue" z 1986 roku porzuciła image krzykliwej dziewczyny z sąsiedztwa, czerpiąc na potęgę ze złotej ery Hollywood, podczas gdy Michael Jackson rok później szukał inspiracji w kulturze ulicznej, zapewniając w tytułowym singlu "Bad", że nie jest już grzecznym chłopcem. Na podobne wolty w swojej twórczości pozwolili sobie później też Justin Bieber, Rihanna czy Avril Lavigne.
Nie jestem już dziewczynką, ale jeszcze nie kobietą
25 lat temu na artystycznym rozdrożu znalazła się Britney Spears. Po wielkim sukcesie albumów "...Baby One More Time" i "Oops!... I Did It Again", które zdefiniowały teen pop i uczyniły z niej globalną sensację oraz ucieleśnienie amerykańskiego snu, pochodząca z niewielkiego miasteczka Kentwood na południu Stanów Zjednoczonych nastolatka postanowiła bardziej niż kiedykolwiek zwrócić się w stronę swoich muzycznych korzeni, mieszając pop z R&B i hip-hopem.
Nową erę w karierze Britney otworzył singiel "I'm a Slave 4 U", pierwotnie napisany z myślą o Janet Jackson, jej wielkiej inspiracji. Zanim jednak zrealizowany do niego teledysk na dobre zdominował ramówkę MTV, publiczność stała się świadkami narodzin legendy podczas gali Video Music Awards 2001. To właśnie tam księżniczka popu zaprezentowała nowy utwór na żywo, tańcząc z zawieszonym na szyi pytonem. Występ do dziś uchodzi za jeden z najważniejszych momentów współczesnej popkultury.
Mam dość ludzi, którzy każą mi być kimś, kim nie jestem
Tworząc "Britney", wokalistka miała znacznie więcej do powiedzenia w studiu nagraniowym niż przy okazji "...Baby One More Time" i "Oops!... I Did It Again", gdzie właściwie przychodziła na gotowe. Ograniczyła wpływ Maxa Martina, dając szansę nowym producentom, m.in. duetowi The Neptunes z Pharrellem Williamsem na czele. Co więcej, stworzone przez Martina utwory, tj. "Cinderella" oraz "Bombastic Love", określiła później mianem swoich najmniej lubianych. Szwedzki "bóg popu" powrócił do łask dopiero w 2008 roku, podczas sesji nagraniowych do "Circus", gdy na Spears nałożono już kuratelę.
Niezwykle ważna w przypadku ery "Britney" była też oprawa wizualna. Artystka zaserwowała łącznie aż sześć teledysków, w tym stworzoną specjalnie z myślą o rynku amerykańskim, nową wersję "Overprotected" do remiksu Darkchilda. Emisje klipów na kanałach MTV stały się jedyną opcją dotarcia do słuchaczy. Ze względu na konflikt interesów i wybranie innego sponsora trasy "Dream Within a Dream Tour", artystka została zbanowana przez sieć Clear Channel, kontrolującą setki stacji radiowych w Stanach Zjednoczonych. Żaden z singli nie otarł się nawet o TOP 10 notowania "Billboardu"!
Pozwól mi być
Materiał zawarty na "Britney" nie był do końca spójny. Wpływ na ostateczne brzmienie płyty miał fakt, że na kolejny rok zaplanowano premierę pierwszego (i jedynego) filmu ze Spears w roli głównej - "Crossroads. Dogonić marzenia". Gwiazda grała w nim nieskazitelną, świeżo upieczoną absolwentkę szkoły średniej, która wyrusza z przyjaciółkami na poszukiwanie matki. W związku z tym na płycie znalazły się użyte w produkcji popowe "Overprotected", "I'm Not a Girl, Not Yet a Woman" czy ugrzecznione "I Love Rock 'N' Roll". W tym kontraście tkwi jednak cała siła i urok "Britney". Tracklista stała się świadectwem dorastania na oczach całego świata oraz hipokryzji mediów, które z jednej strony wyrzucały wokalistce bycie nieodpowiednim wzorem do naśladowania przez dzieci na całym świecie, a z drugiej strony bezwstydnie rozprawiały o najintymniejszych aspektach jej życia prywatnego, z naciskiem na utratę dziewictwa.
One nigdy nie będą mną
Trzecia era piosenkarki, chociaż nie obfitowała w równie wiele sukcesów komercyjnych, co dwie poprzednie, do dziś inspiruje i stanowi punkt odniesienia dla kolejnych pokoleń gwiazd muzyki pop. Nawet jeśli nie uczyniła z niej muzycznej rewolucjonistki, to bez "Britney" nie mielibyśmy "In The Zone" i "Blackout". Po prostu *tej* Britney Spears. W 25. rocznicę krążka na rynku ukazała się jego rozszerzona wersja - z dodatkowymi, niewydanymi dotąd oficjalnie utworami:
- Right Now (Taste The Victory)
- She’ll Never Be Me
- Am I A Sinner
- When I Say So
- My Big Secret
Wersje fizyczne "Britney (25th Anniversary Edition)" trafią na sklepowe półki w styczniu przyszłego roku.
10
