- W polskich lasach rośnie niedoceniany grzyb, który w Finlandii uchodzi za ceniony przysmak, podczas gdy u nas bywa ignorowany przez grzybiarzy.
- Ten niepozorny gatunek wyróżnia się niezwykle intensywnym aromatem, który po wysuszeniu staje się jeszcze głębszy.
- Odkryj, jak rozpoznać ten rzadko robaczywy gatunek i dlaczego warto go szukać, by wzbogacić swoją kuchnię o unikalne leśne smaki.
Przyznam szczerze, że kiedy w Finlandii wybrałam się na grzybobranie, sama pomijałam ten gatunek, myśląc, iż nie jest on jadalny. Dopiero, kiedy w koszyku moich przyjaciół zobaczyłam te grzyby, dowiedziałam się, iż są jednym z przysmaków w Krainie Tysiąca Jezior, a cena za kilogram tych grzybów na straganach sięga nawet 30 euro. Mowa o lejkowcu trąbkowym, który występuje również w polskich lasach, ale często trudno go zauważyć. Jego ciemna, niemal czarna barwa sprawia, że łatwo wtapia się w ściółkę. Dla wielu osób, podobnie, jak początkowo dla mnie, nie wygląda też jak typowy "grzyb jadalny", dlatego bywa omijany.
Lejkowiec trąbkowy - jak wygląda?
Lejkowiec trąbkowy ma charakterystyczny, lejkowaty kształt. Jego kapelusz jest wklęsły, pofałdowany i przypomina niewielką trąbkę. Brzeg często jest nieregularny i falisty. Kolor może być czarny, grafitowy, szaroczarny lub brunatny, zależnie od wieku grzyba i warunków, w których rośnie.
Charakterystyczną cechą tego gatunku jest brak klasycznych blaszek. Na spodniej stronie kapelusza można zauważyć delikatne, nieregularne zmarszczki lub fałdy. Trzon jest krótki, zwężający się ku podstawie i zwykle ma podobną barwę co kapelusz.
Grzyb ten najczęściej spotyka się w lasach liściastych i mieszanych. Szczególnie dobrze czuje się wśród buków i innych drzew liściastych, często na wilgotnych, próchnicznych stanowiskach. Pojawia się przede wszystkim późnym latem i jesienią.
Ten grzyb ma intensywny aromat i rzadko bywa robaczywy
Choć lejkowiec trąbkowy nie przyciąga uwagi swoim wyglądem, jak chociażby borowik, to jego największym atutem jest aromat. Po wysuszeniu zapach staje się jeszcze bardziej intensywny, dlatego grzyb ten doskonale nadaje się do przechowywania w tej formie. W Finlandii jest chętnie zbierany właśnie dlatego, że potrafi nadać potrawom głęboki smak. Lejkowiec trąbkowy bardzo rzadko jest robaczywy, co jest jego kolejnym atutem.
Jakie właściwości ma lejkowiec trąbkowy?
Lejkowiec trąbkowy, podobnie jak inne grzyby jadalne, zawiera niewiele kalorii i dostarcza błonnika. Jest również źródłem różnych składników mineralnych oraz związków bioaktywnych. W jego składzie znajdują się także witaminy, choć ich zawartość może zależeć m.in. od warunków wzrostu i sposobu przechowywania. Najczęściej wykorzystuje się go jako aromatyczny dodatek do sosów, zup, farszów i dań z makaronem. Szczególnie ceniony jest w postaci suszonej - niewielka ilość potrafi nadać potrawie intensywny, leśny aromat.
Warto jednak pamiętać, że podczas grzybobrania należy zbierać wyłącznie gatunki, które potrafimy bezbłędnie rozpoznać. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lepiej zostawić grzyba w lesie. Lejkowiec trąbkowy może być ciekawym i smacznym odkryciem dla polskich grzybiarzy, ale najważniejsze zawsze pozostaje bezpieczeństwo.
10
