Spis treści
- W wieku 89 lat odszedł Stanisław Majorek, wybitny szkoleniowiec i współautor wielkiego sukcesu olimpijskiego.
- To on w 1976 roku doprowadził polską kadrę szczypiornistów do brązowego krążka na igrzyskach w Montrealu.
- Jego sportowa droga była pełna triumfów i całkowitego oddania rodzimej piłce ręcznej.
- Poznaj fascynujące szczegóły z życia i kariery niezapomnianego trenera!
Stanisław Majorek i historyczny medal na igrzyskach w Montrealu
Największy triumf w karierze trenerskiej Stanisława Majorka przypadł na 1976 rok. To właśnie wtedy biało-czerwoni, dowodzeni przez niego oraz Janusza Czerwińskiego, wywalczyli brązowy krążek olimpijski w Montrealu. Wynik ten do dzisiaj pozostaje jednym z najbardziej spektakularnych sukcesów w historii polskiej piłki ręcznej. Kadra pod jego wodzą notowała zresztą doskonałe występy także na innych wielkich turniejach.
Przeczytaj także: Murawa na stadionie Lechii Gdańsk do trzykrotnej wymiany. Powodem koncerty Podsiadło, Sanah i Iglesiasa
Wybitny szkoleniowiec odpowiadał za wyniki pierwszej reprezentacji w latach 1970-1978, współpracując najpierw z profesorem Czerwińskim, a w późniejszym okresie z Igorem Pazurem. Pod jego kierownictwem nasza drużyna narodowa świetnie radziła sobie również na mistrzostwach świata. Polacy zajęli czwarte miejsce w 1974 roku, a cztery lata później uplasowali się na szóstej pozycji, co dobitnie udowadniało ich przynależność do absolutnej światowej elity.
Kariera Stanisława Majorka. Jak wyglądała jego droga w piłce ręcznej?
Stanisław Majorek urodził się 25 czerwca 1937 roku w miejscowości Pleśna nieopodal Tarnowa. Absolwent krakowskiej Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego już w trakcie studiów występował w barwach lokalnego AZS. Szybko jednak zrozumiał, że jego prawdziwym powołaniem jest praca szkoleniowa. Swoją drogę zaczął od prowadzenia kadry juniorów w latach 1967–1968, by chwilę później rozpocząć imponującą przygodę z seniorską reprezentacją narodową.
Zobacz też: Słabszy dzień Piotra Zielińskiego w Interze. Trener zareagował natychmiast
CV legendarnego trenera obfitowało nie tylko w sukcesy z rodzimymi zespołami. Stanisław Majorek pracował również jako selekcjoner kadry narodowej Luksemburga, a w polskich rozgrywkach klubowych odpowiadał za wyniki Stali Mielec oraz Unii Tarnów.
Stanisław Majorek doceniony. Liczne odznaczenia dla legendy polskiego sportu
Zakończenie pracy trenerskiej nie oznaczało dla Stanisława Majorka rozbratu z ukochaną dyscypliną. Przez kolejne dekady odgrywał niezwykle istotne role w ZPRP, działając między innymi jako szef Komisji Szkoleniowej w latach 1980-1988 oraz członek i wiceszef Rady Trenerów od 2006 do 2012 roku.
Jego zasługi dla sportu spotkały się z ogromnym uznaniem państwowym i środowiskowym. Już w 1976 roku odebrał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, a w 2004 roku uhonorowano go Krzyżem Oficerskim tego samego orderu. Władze ZPRP w 2012 roku wręczyły mu prestiżową Odznakę Diamentową z Wieńcem. Szczególnym hołdem dla jego dokonań było odsłonięcie własnej gwiazdy w słynnej Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie, co miało miejsce w lipcu 2022 roku.
