Spis treści
Nie żyje Bożena Dykiel. Fani pożegnali gwiazdę serialu "Na Wspólnej"
Lutowe odejście 77-letniej Bożeny Dykiel wywołało ogromny smutek wśród miłośników polskich seriali. Artystka zyskała gigantyczną sympatię dzięki wieloletnim występom w produkcji "Na Wspólnej", stając się niezwykle rozpoznawalną postacią w krajowym show-biznesie i symbolem telewizyjnej autentyczności.
Ostatnie pożegnanie zorganizowano 25 lutego 2026 roku w stolicy, gdzie stawiła się niemal cała plejada gwiazd rodzimej popkultury. W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyli liczni znajomi z planu zdjęciowego, a wśród nich znaleźli się chociażby Anna Guzik, Mieczysław Hryniewicz, Sylwia Gliwa oraz Robert Kudelski.
72
Mogiła Bożeny Dykiel na Powązkach. Uwagę zwracają żółte żonkile
Nabożeństwo żałobne obfitowało w poruszające momenty i nieoczekiwane incydenty, które ostatecznie wymusiły stanowczą reakcję prowadzącego mszę kapłana. Po zakończeniu uroczystości w świątyni kondukt żałobny udał się na warszawskie Powązki, by tam na zawsze pożegnać wybitną przedstawicielkę polskiego świata filmu.
Przeczytaj także: Był miłością jej życia. Bożena Dykiel męża poznała w... Japonii! Spędzili razem 50 lat!
Uczestnicy pochówku, mimo wcześniejszych próśb najbliższych zmarłej, która za pośrednictwem nekrologu apelowała o wpłacanie datków na rzecz placówki w Laskach, przynieśli ze sobą dziesiątki tradycyjnych kompozycji florystycznych, co natychmiast rzucało się w oczy na cmentarzu.
Tuż po ceremonii miejsce spoczynku przypominało monumentalną ścianę utkaną z roślin, a kolejne naręcza układano wokół z powodu braku przestrzeni. Obecnie sytuacja wygląda zgoła inaczej, ponieważ przeważająca część wiązanek została usunięta z nagrobka. Na skromnej mogile pozostawiono jedynie znicze i potężny wieniec stworzony z żółtych żonkili, który dominuje nad całym grobowcem. Płyty pomnikowej jeszcze nie zamontowano, co stanowi całkowicie standardową procedurę na cmentarzach. Ze względów technologicznych kamieniarze zawsze czekają od sześciu do dwunastu miesięcy na naturalne osiadanie gruntu po pochówku, zapobiegając w ten sposób niebezpiecznemu przechylaniu się konstrukcji w przyszłości.
