Spis treści
Czarna suknia Edyty Herbuś zrywa z modową nudą
Podczas tego typu oficjalnych wyjść gwiazdy często wybierają sprawdzone i bezpieczne rozwiązania. Ciemna kreacja, wyrazisty makijaż oraz delikatna biżuteria to sprawdzony zestaw, który jednak po chwili umyka z pamięci i nie wyróżnia się na tle ścianki. Edyta Herbuś zdecydowała się na znacznie bardziej intrygujący krok. Jej ubiór mocno nawiązywał do klasycznych wzorców, ale skutecznie uniknęła wpadnięcia w pułapkę modowej sztampy.
Znana tancerka zaprezentowała się w przylegającej do ciała, czarnej sukni stylizowanej na rybi ogon, co doskonale wyeksponowało jej figurę i przywodziło na myśl dawne gwiazdy Hollywood oraz operowe kostiumy. Górna część kreacji charakteryzowała się prostotą i kobiecym wdziękiem z głębokim dekoltem, natomiast na dole materiał układał się w imponujące, miękkie fale. Taki celowy zabieg wizualny sprawił, że surowa i czysta forma góry wspaniale kontrastowała z drapieżnym dołem. Gwiazda zaprezentowała sceniczny rozmach, zachowując przy tym pełną klasę i unikając efektu przerysowania.
Całość uzupełniały pofalowane włosy, karminowa szminka na ustach oraz starannie dobrana biżuteria, która w żaden sposób nie przyćmiewała samej sukni. Masywny pierścionek oraz przylegający do szyi choker stanowiły niezwykle istotne i wyraziste elementy, pozbawione jednocześnie niepotrzebnego przepychu. Przy tak odważnej stylizacji bardzo łatwo przekroczyć cienką granicę dobrego smaku, jednak tancerka perfekcyjnie zbalansowała wszystkie elementy swojego wizerunku. Jej wygląd charakteryzował się kobiecością i odwagą, a zarazem nie miał w sobie ani odrobiny kiczu, co bez wątpienia jest ogromnym osiągnięciem.
Polecany artykuł:
Leszek Możdżer i Agnieszka Płoszajska zaskakują na "Balu w operze"
Samo wydarzenie mogło pochwalić się niezwykle prestiżowym i bogatym przygotowaniem. Przedpremierowy pokaz sztuki "Bal w operze" szybko zyskał miano jednego z najważniejszych punktów na kulturalnej mapie ostatnich tygodni. Za oprawę dźwiękową odpowiada tu ceniony muzyk Leszek Możdżer, natomiast reżyserią zajęła się Agnieszka Płoszajska, co od samego początku zwiastowało bardzo głębokie i zmysłowe doświadczenie wykraczające poza standardowe ramy teatru.
Autorzy przedstawienia wykorzystali twórczość Juliana Tuwima, całkowicie odrzucając przy tym konwencję nudnej i szkolnej akademii dla dojrzałych widzów. Nowy "Bal w operze" został skonstruowany jako unikalne widowisko łączące w sobie elementy teatru, muzyki oraz performansu, gdzie publiczność bierze czynny udział, a główny nacisk położono na intensywne emocje. Sama reżyserka widowiska wyraźnie podkreśliła tę wizję tuż przed pierwszą odsłoną sztuki:
Czego widzowie mogą się spodziewać po spektaklu? Wszystkiego. Ważne, żeby byli otwarci na to doświadczenie. To jest trochę inne spotkanie z teatrem – bardzo bliskie, mocno osadzone w muzyce koncertowej.
Faktycznie, każdy element tego kulturalnego spotkania miał na celu wywołanie silnych wrażeń – od ogólnej koncepcji widowiska, przez kompozycje Możdżera, aż po wymagany elegancki strój gości. Na widowni zasiedli między innymi Andrzej Saramonowicz, Krzysztof Gojdź, Hanna Bakuła oraz wspomniana już Edyta Herbuś, która perfekcyjnie wczuła się w charakter imprezy. Trudno oprzeć się wrażeniu, że tancerka znacznie lepiej zinterpretowała wymogi wieczoru niż niektórzy inni zaproszeni celebryci. Nie pojawiła się tam po to, by tylko ładnie wyglądać, ale odegrała przemyślaną modową kreację.
Celebrytka zresztą wcale nie ukrywała swojego ogromnego zachwytu nad twórczością artysty będącego twarzą całego przedsięwzięcia. W jednej z wypowiedzi otwarcie przyznała:
Uwielbiam muzykę Leszka Możdżera, jego osobowość i atmosferę jego koncertów. To artysta, którego chce się słuchać i oglądać.
Edyta Herbuś błyszczy na tle Warszawskiej Opery Kameralnej
Bezpośrednio po zakończeniu pokazu przedpremierowego można było usłyszeć wyłącznie pozytywne i entuzjastyczne opinie na temat samego widowiska. Leszek Możdżer nie ograniczył się jedynie do napisania ścieżki dźwiękowej, ale sam wystąpił na deskach w roli performera. Inicjatorka całego tego artystycznego przedsięwzięcia, Alicja Węgorzewska, która także brała udział w jego tworzeniu, stanowczo zaznaczyła, że głównym celem twórców było zaprezentowanie talentu Tuwima oraz Możdżera z zupełnie nowej perspektywy.
Przesłanie płynące ze sceny miało niezwykle mocny charakter – była to historia o elicie, chciwości, arogancji, manipulacjach oraz upadającym świecie, który własnymi rękami dąży do absolutnego chaosu. Mimo że tematyka wydaje się niezwykle przytłaczająca, właśnie z tego powodu odpowiednia i podniosła oprawa całości odgrywała kluczową rolę. W takich okolicznościach nie było najmniejszego miejsca na przypadkowość czy niedopracowane stylizacje. Edyta Herbuś doskonale zrozumiała ten komunikat, a jej strój w żaden sposób nie przyćmiewał wagi samego spektaklu, lecz sprytnie się z nim uzupełniał. Stojąc na tle czerwonej ścianki Warszawskiej Opery Kameralnej, wyglądała jak perfekcyjnie wkomponowany i zaplanowany detal niesamowitej scenografii.
34
