Kariera obfitująca w rekordy i tytuły
Bob Pettit występował w lidze NBA od 1954 do 1965 roku. W trakcie 11 sezonów zasłynął jako dwukrotny zdobywca nagrody dla najbardziej wartościowego gracza sezonu (MVP) w latach 1956 i 1959. Ponadto aż cztery razy uznawano go za MVP Meczu Gwiazd (1956, 1958, 1959, 1962), a w sezonach 1954/55 wywalczył nagrodę dla Debiutanta Roku. Rozgrywki zaczynał w drużynie Milwaukee Hawks, z którą po roku przeniósł się do St. Louis. W 792 meczach sezonu zasadniczego osiągał imponujące średnie: 26,4 punktu oraz 16,2 zbiórki na spotkanie.
Jego obecność w zespole przekładała się na ogromne sukcesy - zespół z St. Louis aż czterokrotnie walczył w finałach NBA, a w sezonie 1957/58 zdobył tytuł mistrzowski. W szóstym, decydującym meczu finału z Boston Celtics zdobył 50 punktów, co przez długi czas pozostawało absolutnym rekordem finałów i wciąż plasuje się w czołówce historycznych wyników.
Wizyta w Polsce i 20 tysięcy punktów w NBA
W 1971 roku Bob Pettit trafił do koszykarskiej Galerii Sław, gdzie uhonorowano go określeniem "giganta gry". Był pierwszym zawodnikiem w historii NBA, któremu udało się przekroczyć barierę 20 000 zdobytych punktów (łącznie 20 880). Mierzący 206 cm wzrostu skrzydłowy zachwycał elegancją i niesamowitą skutecznością w grze ofensywnej.
W maju 1964 roku legendarny koszykarz odwiedził Polskę. Razem z innymi sławami NBA wystąpił w drużynie All Star, prowadzonej przez trenera Reda Auerbacha. Drużyna zagrała mecze w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu i Gdańsku. Pettit był najskuteczniejszym graczem w spotkaniach z Wisłą Kraków i Wybrzeżem Gdańsk, notując w obu przypadkach po 32 punkty dla zespołu zza oceanu.
