- Właściwe organy Polski zwróciły się do mnie o uchylenie immunitetu Mariuszowi Kamińskiemu - powiedziała Metsola, otwierając czterodniowe posiedzenie PE w Strasburgu.
Jak uzupełniła przewodnicząca, dokumentację dotyczącą byłego ministra spraw wewnętrznych przekazano do prac w komisji prawnej (JURI). Taki krok formalnie inicjuje mechanizm, który standardowo pochłania kilka miesięcy prac europejskiej izby, a jego zwieńczeniem jest ogólne głosowanie całego zgromadzenia nad odebraniem ochrony prawnej politykowi.
Dlaczego chcą uchylenia immunitetu Mariusza Kamińskiego?
Wniosek o pozbawienie ochrony prawnej polityka Prawa i Sprawiedliwości został skierowany do Parlamentu Europejskiego 31 marca przez Waldemara Żurka, pełniącego funkcję prokuratora generalnego. Sprawa jest bezpośrednio związana z aktywnością Mariusza Kamińskiego w okresie od 2007 do 2009 roku, kiedy kierował on Centralnym Biurem Antykorupcyjnym.
Śledczy badają działania oparte na z góry przyjętym założeniu, jakoby Aleksander i Jolanta Kwaśniewscy nabyli posiadłość w Kazimierzu Dolnym przy wykorzystaniu tak zwanego słupa. Postępowanie, za które odpowiada lubelska Prokuratura Regionalna, skupia się na ewentualnym przekroczeniu uprawnień przez ówczesnego szefa CBA.
Zarzuca mu się inicjowanie procedur operacyjno-rozpoznawczych bez odpowiedniego zaplecza dowodowego oraz prawnych podstaw. To śledztwo stanowi kolejny rozdział znanej opinii publicznej afery dotyczącej „willi w Kazimierzu”, a także dotyczy początkowych lat funkcjonowania CBA, które powołano do życia w 2006 roku. Kamiński sprawował funkcję pierwszego szefa tej formacji. Warto zauważyć, że jest to już drugi wniosek o odebranie mu immunitetu, którym zajmą się unijni deputowani.
Poprzednio, w kwietniu 2025 roku, europejska izba podjęła decyzję o zdjęciu ochrony z Mariusza Kamińskiego oraz Macieja Wąsika, reprezentującego również PiS w europarlamencie. Wąsik pełnił obowiązki zastępcy Kamińskiego w CBA w latach 2006-2009, a następnie był wiceszefem w resorcie spraw wewnętrznych i administracji, kiedy Kamiński nim kierował w latach 2019-2023. Tamto wystąpienie miało związek ze zignorowaniem przez obu polityków prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w Warszawie. Wyrok z 20 grudnia 2023 roku nałożył na nich dwuletnią karę pozbawienia wolności oraz pięcioletni zakaz zajmowania stanowisk publicznych. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Robertę Metsolę, we wtorek Parlament Europejski sfinalizuje procedury dotyczące immunitetów kolejnej czwórki eurodeputowanych z Polski: Daniela Obajtka, Patryka Jakiego, Grzegorza Brauna i Tomasza Buczka.
W sytuacji Patryka Jakiego sprawa dotyczy postępowania karnego z prywatnego aktu oskarżenia, które wytoczył mu sędzia Igor Tuleya. Z kolei wniosek wobec Daniela Obajtka ma związek z jego decyzjami podejmowanymi w czasie prezesury w Orlenie. Chodzi o blokowanie sprzedaży tygodnika „NIE” na stacjach benzynowych koncernu, co było reakcją na okładkę czasopisma z wizerunkiem papieża Jana Pawła II.
Grzegorz Braun, zasiadający w PE z ramienia Konfederacji Korony Polskiej, może stracić immunitet już po raz czwarty. Najnowszy wniosek ma ścisły związek z incydentem z 10 lipca 2025 roku w Jedwabnem, gdzie polityk blokował drogę w trakcie uroczystości upamiętniających 84. rocznicę pogromu miejscowej ludności żydowskiej. Wobec Tomasza Buczka, również europosła Konfederacji, sformułowano natomiast zarzut naruszenia nietykalności cielesnej jednej z kobiet biorących udział w demonstracji.
Zasady uchylania immunitetów w Parlamencie Europejskim
Europejska izba rozstrzyga o odebraniu ochrony prawnej eurodeputowanym, stosując zasadę zwykłej większości głosów. Zgoda na uchylenie immunitetu w żadnym wypadku nie jest równoznaczna z przesądzeniem o winie danego polityka, a jedynie daje zielone światło krajowym organom ścigania i wymiarowi sprawiedliwości na prowadzenie dochodzeń oraz procesów przed sądami. Ponieważ członkowie Parlamentu Europejskiego są wyłaniani w oparciu o krajowe ordynacje wyborcze, ewentualne prawomocne uznanie za winnych popełnienia przestępstwa i wynikająca z niego utrata mandatu leży wyłącznie w gestii władz danego państwa członkowskiego.
