Spis treści
• Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz, z wykształcenia socjolożka oraz dawna ambasador Polski w Rosji, po okresie działalności eksperckiej zasiliła szeregi Polski 2050, obejmując stanowisko ministra funduszy i rozwoju.
• Podczas pracy w radzie ministrów nadzorowała środki z KPO i regularnie angażowała się w polityczne konflikty, a przejęcie przez nią sterów w partii w 2026 roku zakończyło się wewnętrznymi kłótniami oraz rozłamem.
• Po kolejnych tarciach wewnątrz formacji zrezygnowała z funkcji rządowej, natomiast komentatorzy określają ją mianem polityczki ambitnej, lecz skłonnej do sporów i trudnej we współpracy, co może przekreślić jej dalszą karierę.
Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz była ambasadorem w Moskwie. Jak trafiła do Polski 2050?
Z wykształcenia Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz jest politolożką oraz socjolożką, a jej główny obszar zainteresowań to relacje międzynarodowe i tematyka wschodnioeuropejska. Między 2012 a 2014 rokiem pracowała jako podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Najważniejszym punktem w jej ówczesnym życiorysie okazała się jednak placówka dyplomatyczna w stolicy Rosji, gdzie w latach 2014-2016 sprawowała urząd ambasadora. Kiedy jej misja w Moskwie dobiegła końca, ponownie skupiła się na pracy analitycznej oraz eksperckiej.
Z czasem zdecydowała się na wejście do polityki u boku 50-letniego Szymona Hołowni, zasilając szeregi Polski 2050. Choć w wyborach parlamentarnych w 2023 roku nie zdobyła mandatu poselskiego, to po zmianie władzy objęła tekę ministra funduszy i polityki regionalnej, przejmując tym samym kontrolę nad programami rozwojowymi oraz funduszami z Unii Europejskiej.
Stojąc na czele resortu, odpowiadała przede wszystkim za prawidłowe wydatkowanie pieniędzy z Krajowego Planu Odbudowy. Zarządzane przez nią ministerstwo zdołało wynegocjować z przedstawicielami Komisji Europejskiej aż sześć korekt w KPO, co pozwoliło na złagodzenie tak zwanych kamieni milowych, czyli konkretnych wymogów inwestycyjnych, od których Bruksela uzależniała wypłatę unijnych funduszy dla Polski.
Spory w koalicji i dymisja. Dlaczego Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz odeszła z rządu Donalda Tuska?
Mimo zasiadania w radzie ministrów polityczka wielokrotnie otwarcie krytykowała działania własnego obozu rządzącego. Ostro sprzeciwiała się chociażby sztandarowej obietnicy wyborczej Koalicji Obywatelskiej, jaką był kredyt mieszkaniowy 0 procent, a także nie zgadzała się z rządową koncepcją budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego. Jednocześnie narastały jej spory z partyjnymi kolegami. Gdy w 2025 roku Szymon Hołownia poniósł porażkę w wyborach prezydenckich, Pełczyńska-Nałęcz ruszyła do politycznego natarcia i w styczniu 2026 roku została nową przewodniczącą Polski 2050. Liczyła wówczas na tekę wicepremiera, jednak Donald Tusk nie wysunął takiej propozycji, a po rozłamie w ugrupowaniu i założeniu przez 15 posłów odrębnego klubu parlamentarnego Centrum temat jej awansu całkowicie upadł.
Ostateczną informację o rezygnacji ze stanowiska szefowa ministerstwa rozwoju opublikowała 22 października na platformie X. Na ten krok wpłynęły dwa czynniki, z których pierwszym była próba odzyskania władzy w ugrupowaniu przez Szymona Hołownię. Drugi powód to postawa części posłów Polski 2050, którzy wbrew woli koalicjantów, ale zgodnie ze stanowiskiem samej Pełczyńskiej-Nałęcz, zagłosowali za odrzuceniem projektu ustawy PSL znoszącego dwukadencyjność w samorządach. „Odchodzę z rządu Donalda Tuska (59 l.), bo wartości są dla mnie ważniejsze niż stołki” — napisała Pełczyńska‑Nałęcz.
Dalsze losy byłej minister stoją pod dużym znakiem zapytania i trudno dziś wyrokować, jak potoczy się jej kariera. W kuluarach pojawiają się spekulacje, że Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz mogłaby zasilić szeregi Partii Razem bądź ugrupowania Rozwój Plus, jednak przedstawiciele obu tych formacji otwarcie deklarują, że nie widzą dla niej miejsca u siebie.
Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz bez szans na polityczną karierę? Ekspert komentuje
„Odejście Katarzyny Pełczyńskiej‑Nałęcz z rządu było jednocześnie honorowe i trochę choleryczne — dokładnie takie jak jej charakter. To osoba zasadnicza, w moim przekonaniu narzucająca innym swoją wizję, a niepodporządkowująca się komukolwiek. Sam sposób przejmowania przez nią partii był pokazem jej osobowości. Jej odejście z Polski 2050 pozwoliło na spokojniejsze funkcjonowanie kierownictwa ugrupowania” — ocenia politolog, prof. Kazimierz Kik. „To kobieta ambitna, która wymaga od innych posłuszeństwa, ale do organizacji nie wnosi nic pozytywnego poza konfliktami. Jej egoistyczny charakter nie wróży niczego dobrego, dlatego — w moim przekonaniu — Pełczyńska‑Nałęcz kariery politycznej nie zrobi” — podsumowuje rozmówca.
