- Mistrzowska pielęgnacja zamiokulkasa sprawi, że zakwitnie.
- Co zrobić, aby zamiokulkas wypuścił kwiat?
- Sprawdź zasady pielęgnacji zamiokulkasa.
Mistrzowska pielęgnacja zamiokulkasa sprawi, że zakwitnie
Zamiokulkas zamiolistny to stały bywalec wielu polskich parapetów, ceniony za swoje mięsiste, ciemnozielone liście i długie pędy. Rzadko kto jednak wie, że ten popularny gatunek potrafi wydać kwiaty. Choć zdarza się to nieczęsto, wcale nie jest niemożliwe. Pojawienie się kwiatostanu to sygnał, że zapewniliśmy roślinie perfekcyjne warunki do rozwoju. Trzeba zaznaczyć, że w domowym zaciszu kwitnienie to prawdziwy rarytas, wymagający ściśle określonych, optymalnych parametrów. Warto pamiętać, że do tego zdarzenia dochodzi przeważnie u kilkuletnich, w pełni ukształtowanych osobników. Młodsze egzemplarze raczej nie decydują się na wypuszczenie pąków. Kluczem do sukcesu jest rygorystyczne przestrzeganie zaleceń pielęgnacyjnych.
Co zrobić, aby zamiokulkas wypuścił kwiat?
Aby pobudzić zamiokulkasa do kwitnienia, kluczowe jest zapewnienie mu odpowiedniej dawki światła. Choć gatunek ten dobrze radzi sobie w półcieniu, do wyprodukowania kwiatów potrzebuje silnego, ale rozproszonego oświetlenia, niezbędnego do wytworzenia energii. Najlepiej postawić go w pobliżu okna wychodzącego na wschód lub północ, a w przypadku wystawy południowej i zachodniej – nieco w głębi pokoju, by uniknąć poparzeń liści. Kolejnym ważnym aspektem jest rozmiar doniczki. Zamiokulkasy zdecydowanie preferują ciasnotę, gdyż w zbyt obszernym pojemniku całą swoją siłę kierują na rozbudowę systemu korzeniowego i bulw, zamiast na pędy kwiatowe. Przesadzanie powinno mieć miejsce dopiero wtedy, gdy korzenie dosłownie rozsadzają doniczkę. W sezonie wegetacyjnym, czyli wiosną i latem, warto co kilka tygodni wzmacniać roślinę specjalnym nawozem do gatunków zielonych bądź preparatem z wyższą dawką fosforu, co dodatkowo wspiera kwitnienie, uważając jednak, by nie przenawozić.
Zasady pielęgnacji zamiokulkasa
Utrzymanie zamiokulkasa w dobrej kondycji nie należy do trudnych zadań, gdyż roślina ta zdecydowanie bardziej woli przesuszenie niż zalanie. Nawadnianie powinno nastąpić dopiero po całkowitym wyschnięciu górnej warstwy podłoża. Optymalna dla niego jest ziemia o lekko kwaśnym odczynie, przepuszczalna i bogata w próchnicę. Dodatkowo warto wyrobić w sobie nawyk codziennego obracania pojemnika, w którym rośnie. Dzięki temu każda strona rośliny otrzyma równomierną dawkę światła słonecznego, co przełoży się na prawidłowy przebieg fotosyntezy we wszystkich pędach. Systematyczne kręcenie doniczką zapobiegnie też wyginaniu się łodyg, gwarantując ładny, pionowy pokrój.
