- Stereo EEG to innowacyjna metoda leczenia lekoopornej padaczki, polegająca na czasowym wszczepieniu do mózgu elektrod, które precyzyjnie lokalizują źródła napadów.
- Dzięki zastosowaniu elektrod z mikrokontaktami, metoda ta pozwala na lokalizację ognisk padaczkowych z niespotykaną dotąd precyzją, co jest niemożliwe przy użyciu tradycyjnego EEG.
- Pacjenci poddani procedurze doświadczyli znacznej redukcji napadów padaczkowych i wyraźnej poprawy jakości życia, w niektórych przypadkach prowadząc do całkowitego ustąpienia ataków.
- Rozwijane są również techniki neuromodulacji (stymulacji mózgu), które mogą w przyszłości stanowić alternatywę dla operacji chirurgicznych i być dostosowywane do potrzeb pacjenta w czasie rzeczywistym.
- Wszystkie cytaty w cudzysłowie zachowaj w całości i w oryginale.
Jak działa nowa metoda leczenia padaczki?
„Metoda stereo EEG polega na wszczepieniu do mózgu pacjenta kilku do kilkunastu bardzo cienkich elektrod na okres około tygodnia w celu monitorowania zapisów elektrofizjologicznej aktywności mózgu i lokalizacji źródeł napadów padaczkowych.”
Pacjenci poddawani tej procedurze przebywają na oddziale szpitalnym, gdzie czekają na wystąpienie napadów, które następnie są rejestrowane i analizowane przez specjalistów. Dzięki temu możliwe jest dokładne określenie miejsc ich powstawania. Na podstawie tych informacji lekarze mogą podjąć decyzję o chirurgicznym usunięciu źródeł napadów lub, jeśli jest to konieczne, o wszczepieniu elektrod do ich stymulacji.
Czym wyróżnia się metoda stereo EEG?
„W porównaniu z metodami stosowanymi w innych ośrodkach na świecie innowacyjność polega na wykorzystaniu specjalnych elektrod z mikrokontaktami oraz zaawansowanych technik analizy zapisów elektrofizjologicznych na poziomie pojedynczych sieci neuronowych.”
Dzięki temu, metoda stereo EEG pozwala na lokalizowanie ognisk padaczkowych z niespotykaną dotąd precyzją. Patologiczne oscylacje ultrawysokich częstotliwości fal mózgowych są identyfikowane na poziomie mikrokontaktów, co umożliwia precyzyjne określenie obszarów do wycięcia lub stymulacji.
Jak stereo EEG zmienia podejście do lokalizacji ognisk padaczkowych?
„Tradycyjne EEG jest badaniem nieinwazyjnym, rejestrowanym z powierzchni skalpu, co ogranicza jego możliwości lokalizacyjne do poziomu płatów kory mózgowej. W przypadku głębokich struktur mózgu, takich jak przyśrodkowy płat skroniowy - w którym u znacznej części pacjentów z lekooporną padaczką generowane są napady - precyzyjna lokalizacja ognisk jest niemożliwa.”
Stereo EEG oferuje znacznie dokładniejsze możliwości lokalizacji ognisk padaczkowych, zwłaszcza w głębokich strukturach mózgu, co czyni je bardziej efektywnym narzędziem w porównaniu do tradycyjnego EEG czy magnetoencefalografii.
Jakie są wyniki stosowania metody stereo EEG?
„Wszyscy z siedmiu pacjentów poddanych procedurze stereo EEG w celu lokalizacji i usunięcia ognisk padaczkowych uzyskali bardzo znaczącą redukcję liczby i intensywności napadów oraz wyraźną poprawę jakości życia.”
Dzięki tej metodzie, pacjenci doświadczyli znacznej poprawy w codziennym funkcjonowaniu, co umożliwiło im powrót do normalnego życia społecznego i zawodowego. W niektórych przypadkach, liczba napadów zmniejszyła się z kilkunastu dziennie do całkowitego ich ustąpienia.
Polecany artykuł:
Czy stymulacja mózgu zastąpi operacje?
„Obecnie rozwijamy nowoczesne techniki stymulacji mózgu, określane jako neuromodulacja. Już dziś w terapii lekoopornej padaczki stosowane są metody takie jak stymulacja nerwu błędnego czy głęboka stymulacja przednich jąder wzgórza.”
Technologie te nie tylko modulują aktywność mózgu, ale także umożliwiają rejestrowanie sygnałów w celu przewidywania napadów i analizy funkcji umysłu. Otwiera to nowe perspektywy dla inteligentnych terapii, które mogą być dostosowywane w czasie rzeczywistym do potrzeb pacjentów.
Jakie są wyzwania i przyszłość metody?
Rozwój technologii stereo EEG wiąże się z licznymi wyzwaniami, w tym regulacjami dotyczącymi dostępu do pacjentów oraz certyfikacji technologii. Wymaga to zaawansowanej infrastruktury oraz wyspecjalizowanego personelu medycznego i badawczego.
„Współpraca z tymi partnerami ma charakter bardzo ścisły i bezpośredni - od wspólnego planowania badań i rozwoju technologii pomiarowych oraz stymulacyjnych, po rekrutację i prowadzenie badań klinicznych.”
Dzięki tej metodzie możliwe jest zdobycie bezcennej wiedzy, która może być wykorzystana w leczeniu innych chorób neurologicznych, takich jak choroba Alzheimera, Parkinsona czy schizofrenia.
