Spis treści
- Świat polskiego sportu pożegnał Janusza Ceglińskiego, 76-letniego weterana parkietów i uczestnika igrzysk w 1972 roku.
- Był on absolutnym rekordzistą Wybrzeża Gdańsk, rozgrywając dla tego klubu aż 425 spotkań i zajmując drugie miejsce na liście wszech czasów pod względem zdobytych punktów.
- W barwach gdańskiej drużyny sięgnął po cztery tytuły mistrzowskie i trzy puchary kraju, a w kadrze narodowej wystąpił 151 razy.
- Przypominamy sylwetkę tego niezwykłego zawodnika, który stał się wzorem przywiązania do barw klubowych.
Janusz Cegliński i jego rekordy w Wybrzeżu Gdańsk
Urodzony w Gdańsku 6 kwietnia 1949 roku sportowiec niemal całe swoje zawodowe życie oddał jednej drużynie. Jako wychowanek Wybrzeża, występujący na pozycji centra, przez kilkanaście sezonów był filarem ekipy „Korsarzy”. Jego przywiązanie do barw klubowych stało się wręcz legendarne. W latach 1966–1982 Janusz Cegliński wybiegł na parkiet w barwach gdańskiego zespołu aż 425 razy, ustanawiając rekord, którego do dzisiaj nikt nie zdołał pobić.
Przeczytaj także: Rywalka Igi Świątek musiała odciągać rękę siwego mężczyzny! Skandal na korcie Indian Wells
Imponująca liczba występów przełożyła się na pokaźny dorobek punktowy. Środkowy zgromadził łącznie 4555 punktów, co daje mu drugą lokatę w historycznej tabeli strzelców klubu – lepszy był jedynie słynny Edward Jurkiewicz. Cegliński miał gigantyczny udział w złotej erze Wybrzeża. Z gdańską ekipą sięgnął po cztery tytuły mistrza Polski (w latach 1971, 1972, 1973 i 1978), a kolekcję uzupełnił dwoma srebrami (1970, 1980) oraz dwoma brązowymi krążkami (1968, 1975). Do bogatego dorobku ligowego dorzucił także trzy triumfy w Pucharze Polski w latach 1976, 1978 i 1979.
Zobacz też: Nie żyje Georg Koch. Legendarny bramkarz usłyszał straszną diagnozę podczas rutynowych badań
Kariera reprezentacyjna Janusza Ceglińskiego
Znakomita postawa na ligowych parkietach otworzyła mu drzwi do kadry narodowej, w której stał się pierwszoplanową postacią. W latach 1971–1977 koszykarz rozegrał w biało-czerwonych barwach 151 meczów, rzucając rywalom łącznie 1417 punktów. Trenerzy i eksperci cenili go przede wszystkim za uniwersalność oraz świetną grę w strefie podkoszowej.
Szczytowym momentem jego przygody z reprezentacją był wyjazd na igrzyska olimpijskie do Monachium w 1972 roku. Polacy zakończyli turniej na 10. pozycji, a Cegliński wystąpił w ośmiu z dziewięciu spotkań, zapisując na swoim koncie 73 punkty. Szczególnie udany był dla niego pojedynek z Hiszpanią, w którym zdobył 15 „oczek”. Środkowy dwukrotnie walczył też na mistrzostwach Europy. W 1971 roku w Niemczech Biało-Czerwoni byli o krok od medalu, zajmując czwarte miejsce, a dwa lata później rywalizowali w Hiszpanii. Po rozstaniu z Wybrzeżem kontynuował karierę na Węgrzech oraz w lokalnej Spójni Gdańsk.