Spis treści
Halina Kowalska zapisała się w historii kina
Świat polskiego filmu i teatru stracił legendarną postać, która przez dekady bawiła i wzruszała publiczność. Halina Kowalska, absolwentka łódzkiej szkoły filmowej, zaczynała swoją drogę artystyczną na deskach teatru. Z czasem stała się jedną z największych ikon kina komediowego i prawdziwą seksbombą czasów PRL-u, błyszcząc w kultowych produkcjach Stanisława Barei. Jej wszechstronny talent pozwalał jej jednak odnaleźć się w najróżniejszych formatach, czego dowodem jest udział w młodzieżowej produkcji o piłce nożnej. Mimo ogromnej popularności w ubiegłym stuleciu, w ostatnich latach artystka całkowicie zniknęła z przestrzeni medialnej.
Przeczytaj także: Nie żyje polski piłkarz. Miał zaledwie 31 lat. Jeszcze niedawno grał na ligowych boiskach
Początki kariery Haliny Kowalskiej i rola w "Do przerwy 0:1"
Aktorka przyszła na świat 27 lipca 1941 roku, a w 1966 roku opuściła mury renomowanej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Swoje pierwsze kroki w zawodzie stawiała na deskach Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. Szybko zyskała uznanie środowiska i zdobyła pierwsze nagrody za występy sceniczne. Przed kamerą po raz pierwszy stanęła w 1963 roku, grając niewielki epizod, który otworzył jej drzwi do wielkiej telewizyjnej kariery w kolejnych dekadach.
Zobacz też: Nie żyje 23-letnia zawodniczka MMA. Potworny wypadek w Tajlandii
Miłośnicy dawnych produkcji o tematyce sportowej doskonale pamiętają jej występ w kultowym serialu z 1969 roku zatytułowanym "Do przerwy 0:1". Halina Kowalska wcieliła się tam w pannę Kazię, pracownicę skupu butelek. Chociaż postać ta pojawiała się na ekranie tylko przez chwilę, idealnie wkomponowała się w barwną opowieść o perypetiach młodzieżowej drużyny piłkarskiej z warszawskiej Woli. Dzięki temu krótkiemu występowi gwiazda na zawsze zaznaczyła swoją obecność w historii jednej z najchętniej oglądanych krajowych opowieści futbolowych.
Gwiazda kina PRL-u zniknęła z ekranów przez brak ról
Największe triumfy święciła w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Występy w legendarnych filmach "Nie lubię poniedziałku" z 1971 roku oraz "Nie ma róży bez ognia" z 1974 roku przyniosły jej status prawdziwej ikony polskiego kina. Widzowie uwielbiali jej niespożytą energię oraz ogromny talent do rozśmieszania publiczności. Współpraca na planie z wybitnym reżyserem Stanisławem Bareją przyniosła jej także kultową kreację Elżbiety Kolińskiej-Kubiak, pretensjonalnej śpiewaczki z hitowego serialu "Alternatywy 4".
Z biegiem czasu aktorka postanowiła poświęcić się głównie występom teatralnym, przez co znacznie rzadziej gościła na małym i dużym ekranie. Fani mogli ją jeszcze podziwiać w takich produkcjach jak "W labiryncie" czy "Czterdziestolatek. 20 lat później". Ostatnią aktorską szansę otrzymała w 2009 roku na planie serialu "Samo życie". Od tamtego momentu wycofała się z show-biznesu, a bezpośrednim powodem jej medialnej nieobecności był całkowity brak nowych propozycji zawodowych od reżyserów.
