Ostatnie chwile Krzysztofa Piesiewicza. Przyjaciel zdradził, kto towarzyszył mu w szpitalu

W wieku 80 lat zmarł Krzysztof Piesiewicz – wybitny prawnik, polityk oraz ceniony twórca filmowy. Informację o odejściu byłego parlamentarzysty udostępniła w czwartek 14 maja w mediach społecznościowych marszałek Senatu Małgorzata Kidawa-Błońska: - Bardzo smutna wiadomość. Nie żyje Krzysztof Piesiewicz, Senator, prawnik i twórca filmowy, współpracujący z Krzysztofem Kieślowskim. Autor scenariuszy, które na trwałe zapisały się w historii kina. Rodzinie i Bliskim składam wyrazy współczucia. Cześć Jego pamięci - przekazała. 

Zmarłego adwokata pożegnała w przestrzeni publicznej również wiceminister kultury Marta Cienkowska, zwracając uwagę na niezwykle symboliczny moment tej straty.

- Nie żyje Krzysztof Piesiewicz. Bardzo trudno w to uwierzyć. Dzisiaj, w dniu premiery filmu w Cannes, przy którym pracował jako konsultant scenariuszowy, wracając do świata »Dekalogu«, ta wiadomość brzmi jeszcze bardziej przejmująco - napisała.

Szczegóły dotyczące okoliczności śmierci 80-latka przekazał w rozmowie z Polską Agencją Prasową Zbigniew Preisner. Znany kompozytor, który współpracował z senatorem na polu artystycznym, poinformował, że Krzysztof Piesiewicz zmarł w szpitalu po długiej i wyczerpującej chorobie. W ostatnich chwilach życia twórcy towarzyszyła jego córka. - Chociaż ciężko chorował, trudno się pogodzić z tą śmiercią - przyznał. 

Kompozytor opublikował także osobisty wpis na Facebooku. Zwrócił się w nim bezpośrednio do córki zmarłego, Anny, deklarując jej pełne wsparcie i realizację złożonej obietnicy.

Aniu pamiętaj że Ojciec mnie prosił żebym się Wami opiekował. I tak będzie. Zawsze będę z Wami. Trzymajcie się w tych trudnych chwilach. Jestem z Wami - napisał. 

Krzysztof Piesiewicz: życiorys, praca z Kieślowskim i kariera prawnicza

Krzysztof Piesiewicz przyszedł na świat 25 października 1945 roku w Warszawie. Jako utalentowany scenarzysta współtworzył teksty do aż siedemnastu obrazów w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego. Wśród jego najważniejszych dzieł znajdują się takie produkcje jak „Bez końca” (1984), „Dekalog” (1988), „Podwójne życie Weroniki” (1991) oraz słynna trylogia: „Trzy kolory: Niebieski” (1993), „Trzy kolory: Biały” (1993) i „Trzy kolory: Czerwony” (1994). Za pracę nad ostatnim z wymienionych tytułów został uhonorowany prestiżową nominacją do Oscara.

Były parlamentarzysta aktywnie działał w licznych strukturach związanych z mediami i sztuką. Należał między innymi do Amerykańskiej Akademii Filmowej, Rady Etyki Mediów oraz Rady Programowej Telewizji Polskiej SA. Udzielał się także w radzie programowej Studium Generale Europa przy Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W 1996 roku zasiadał w jury konkursu głównego podczas 49. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes.