Spis treści
• Od początku 2026 roku najniższa krajowa urosła do poziomu 4806 zł brutto, co automatycznie determinuje stawki licznych świadczeń, w tym rekompensat za utratę etatu.
• W przypadku masowych redukcji zatrudnienia najwyższa przewidziana prawem suma może obecnie dobić do poziomu 72 090 zł, stanowiąc piętnastokrotność podstawowego wynagrodzenia.
• Przepisy precyzyjnie definiują warunki uznania cięć kadrowych za zwolnienia grupowe, wyznaczając konkretne limity w zależności od wielkości przedsiębiorstwa.
• Wyjątkową ochroną przed utratą posady cieszą się między innymi kobiety oczekujące dziecka oraz pracownicy w wieku przedemerytalnym.
Polecany artykuł:
Zwolnienia grupowe a płaca minimalna w 2026 roku
Z początkiem 2026 roku najniższa pensja w naszym kraju osiągnęła pułap 4806 złotych brutto. Od tej właśnie kwoty zależą rozmaite dodatki, a także najwyższa możliwa wartość finansowej rekompensaty dla osób tracących posadę w ramach grupowych cięć kadrowych. Regulacje prawne wprost wskazują, że odprawa nie ma prawa przekroczyć piętnastokrotności najniższej krajowej pensji, która obowiązuje w momencie rozwiązywania stosunku pracy. Zwykła kalkulacja dowodzi, że maksymalna suma wypłacana zwalnianemu personelowi to obecnie równe 72 090 złotych brutto. Jest to ostateczny limit i nie ulega on zmianie nawet przy wyjątkowo wysokich wcześniejszych zarobkach danego specjalisty.
Odprawa dla zwalnianego pracownika. Jak staż pracy zmienia stawkę?
Rzeczywista kwota przelewana na konto zwolnionego podwładnego zależy głównie od czasu spędzonego w danym przedsiębiorstwie. Akty prawne regulujące zasady masowych redukcji bardzo szczegółowo definiują te zależności. Wartość świadczenia kalkuluje się na podstawie miesięcznej pensji pracownika. Rosnąca liczba lat spędzonych w firmie gwarantuje wyższą rekompensatę i kształtuje się następująco:
• równowartość jednej pensji przypada osobom zatrudnionym przez okres krótszy niż dwa lata,
• dwumiesięczne wynagrodzenie przysługuje przy stażu od dwóch do ośmiu lat,
• trzymiesięczna zapłata trafia do ludzi pracujących w danym miejscu przez ponad osiem lat.
Należy mieć na uwadze, że w przypadku najlepiej zarabiających osób trzykrotność ich dotychczasowej wypłaty może łatwo przewyższać ustawowy próg, jednak i tak dostaną oni najwyżej 72 090 złotych. Czas spędzony w strukturach firmy oraz górna granica wynikająca z tegorocznej płacy minimalnej stanowią absolutny fundament przy wyliczaniu ostatecznych świadczeń.
26
Kiedy pracodawca przeprowadza zwolnienia grupowe?
Redukcja zatrudnienia nie zawsze zmusza zakład pracy do wypłacania specjalnych odpraw. Uruchomienie takich procedur wymaga spełnienia sztywnych kryteriów prawnych. Podstawowym wymogiem jest wielkość przedsiębiorstwa, które musi zatrudniać przynajmniej dwadzieścia osób. Dodatkowo powód zakończenia współpracy musi zawsze leżeć po stronie zarządu, a nie wynikać z winy samego zatrudnionego. Ogromne znaczenie ma również liczba etatów likwidowanych w ciągu jednego miesiąca. Uznanie cięć za grupowe następuje przy zwolnieniu minimum:
• dziesięciu osób w biznesach zatrudniających od 20 do 99 podwładnych,
• dziesięciu procent całej załogi w miejscach dających pracę od 100 do 299 osobom,
• trzydziestu pracowników w potężnych firmach posiadających załogę na poziomie 300 lub więcej ludzi.
Niezwykle istotnym szczegółem jest sposób liczenia takich odejść. Do wymaganych progów kwalifikują się również osoby kończące współpracę na mocy porozumienia stron, o ile inicjatywa wyszła od samego szefostwa. Istnieje tu jednak pewien haczyk, ponieważ takich polubownych rozstań musi być w firmie minimum pięć. Jeżeli organizacja nie dobije do tego poziomu, ugodowe zakończenia umów nie powiększają ogólnej statystyki i cała redukcja kadr może w ogóle nie zyskać miana zwolnienia grupowego.
