Paulina Łaba-Torres poszła do teatru w dniu żałoby narodowej. Żona muzyka Afromental odpowiada na falę krytyki

Tragiczny zamach w Krakowie. Nie żyje sprawca strzelaniny na Rynku Głównym

W sobotę 7 listopada 2026 roku na krakowskim Rynku Głównym rozegrały się dramatyczne sceny. Krótko po godzinie 15:00 w okolice płyty rynku wjechał samochodem 24-letni Michał O., który zaczął strzelać do przechodniów z karabinka automatycznego. Następnie zamachowiec rzucił się do ucieczki przez miasto, oddając strzały w kierunku mijanego tramwaju, po czym na ulicy Dietla rozbił auto o inny pojazd. Kiedy policjanci próbowali go zatrzymać, doszło do strzelaniny, w wyniku której obrażenia odniosło dwóch mundurowych. Funkcjonariusze postrzelili agresora, który w ciężkim stanie trafił do szpitala, gdzie zmarł na skutek odniesionych ran.

Łączny bilans krakowskiego ataku to sześć ofiar śmiertelnych zmarłych na miejscu i w szpitalach oraz szesnastu rannych. Prowadzący śledztwo funkcjonariusze weszli do rodzinnego domu napastnika w Ostrowcu Świętokrzyskim i znaleźli tam zwłoki trójki jego najbliższych bliskich. Jak ustalono, 24-latek miał legalne pozwolenie na broń.

Skutkiem tych dramatycznych wydarzeń było wprowadzenie na terenie całego kraju dwudniowej żałoby narodowej. W tym czasie zrezygnowano z emisji wielu programów telewizyjnych oraz odwołano część imprez o charakterze rozrywkowym.

Paulina Łaba-Torres w Teatrze Kamienica podczas żałoby narodowej. Żona muzyka Afromental się tłumaczy

Informacja o tym, że Teatr Kamienica nie odwołał przedstawienia w trakcie żałoby narodowej, wywołała oburzenie wielu Polaków. Choć placówka przekazała cały dochód z tego dnia na zbiórkę wspierającą policjantów, na osoby biorące udział w wydarzeniu spadła ogromna fala krytyki. Z ostrą reakcją spotkała się między innymi polska aktorka i żona członka popularnej formacji Afromental, Paulina Łaba-Torres. Artystka wybrała się na spektakl do Teatru Kamienica właśnie 8 listopada 2026 roku. Zaskoczona wyjątkowo surową oceną ze strony swoich obserwatorów, zdecydowała się opublikować obszerne wyjaśnienia.

Rozumiem, że żałoba narodowa jest momentem, w którym powinniśmy zatrzymać się i okazać szacunek osobom, których dotknęła tragedia. Ale nie uważam, że szacunek musi oznaczać zatrzymanie całego życia. Z perspektywy aktorki wiem też, że żałoba narodowa bardzo często uderza w ludzi kultury, którzy z dnia na dzień tracą możliwość pracy, a przecież za spektaklami stoją całe zespoły ludzi, ich rodziny, zobowiązania i codzienne życie. Nie zapominajmy też, że teatr to nie impreza. To kultura, emocje, wspólne spędzanie czasu, a czasem również chwila wytchnienia od rzeczywistości, która bywa trudna i przytłaczająca. Szczególnie spektakle dla dzieci one nie rozumieją jeszcze, czym jest żałoba narodowa, a wspólne rodzinne wyjście do teatru może być dla nich czymś naprawdę pięknym. Uważam, że żałobę i szacunek przede wszystkim nosi się w sercu. Życie toczy się dalej, ludzie nadal pracują, utrzymują rodziny i potrzebują przestrzeni do radości. Jedno nie wyklucza drugiego. I nie widzę w graniu spektakli w takim dniu braku szacunku.

Aktorka zabrała na to przedstawienie swoją małą córeczkę i otwarcie przyznała, że szukała chwili wytchnienia oraz oderwania od bieżących wydarzeń.