Twój chód zdradza, jak długo będziesz żyć. To nie nawyk, a kluczowy sygnał od organizmu

Mało kto poświęca uwagę codziennej czynności, jaką jest chodzenie. Robimy to automatycznie. Jednak eksperci, jak hiszpańska psycholożka Leticia Martín Enjuto, podkreślają, że za szybkim, zdecydowanym krokiem kryje się znacznie więcej niż fizyczne przyzwyczajenie.

To często odzwierciedlenie sposobu, w jaki przetwarzamy emocje i postrzegamy świat. Osoby te nie znoszą marnować czasu, czerpią energię z interakcji społecznych i dążą do maksymalnej efektywności. Ciągły ruch jest dla nich naturalnym stanem.

Szybszy krok to lepsze zdrowie i… ekstrawersja

Związek między tempem chodu a cechami charakteru potwierdzają badania naukowców z Francji i USA. Analiza przeprowadzona na dorosłych w średnim i starszym wieku wykazała, że osoby poruszające się szybciej częściej cechuje ekstrawersja, sumienność i otwartość na doświadczenia.

Co więcej, taki styl poruszania się jest skorelowany z lepszym zdrowiem psychicznym i fizycznym. U tych osób zaobserwowano również wolniejszy spadek tempa chodu wraz z wiekiem, co może być naturalną tarczą ochronną przed skutkami starzenia.

Cecha osobowości	Wpływ na tempo chodu
Ekstrawersja	Wysoki poziom = szybszy chód
Sumienność	Wysoki poziom = szybszy chód
Otwartość	Wysoki poziom = szybszy chód
Neurotyzm	Niski poziom =  szybszy chód
Ugodowość	Brak istotnego wpływu

Twój wiek biologiczny ukryty w kroku

Kolejne badanie, tym razem z Duke University, poszło o krok dalej. Naukowcy odkryli, że osoby w średnim wieku, które naturalnie chodziły wolno, wykazywały oznaki "przyspieszonego starzenia". Ich płuca, zęby i układ odpornościowy były w gorszym stanie niż u rówieśników poruszających się żwawiej.

Co więcej, rezonans magnetyczny mózgu wykazał u wolniej chodzących mniejszą objętość istoty szarej i więcej oznak mikrouszkodzeń. Ich wiek biologiczny był wyższy niż metrykalny, co sugeruje, że tempo chodu może być wskaźnikiem starzenia się całego organizmu, w tym mózgu.

Ciemna strona szybkiego chodu: Niecierpliwość i lęk

Jednak dynamiczny krok ma również swoje mroczne oblicze. Jak zauważa psycholożka Leticia Martín Enjuto, może on być sygnałem cech mniej pożądanych. Osoby, które nieustannie pędzą, często żyją w poczuciu, że brakuje im czasu.

Ten wewnętrzny pośpiech może wynikać z życia pod ciągłą presją lub nadmiaru obowiązków. Często wiąże się to z:

• Niecierpliwością i łatwym wpadaniem w frustrację z powodu opóźnień.
• Brakiem tolerancji dla osób poruszających się wolniej.
• Nieustannym dążeniem do efektywności, nawet w błahych sprawach.
• Skłonnością do odczuwania lęku.